Powyżej wymieniona ustawa wchodzi w życie, z trzema wyjątkami, dnia 30 kwietnia 2018 r. Tego dnia wejdzie również w życie ustawa z dnia 6 marca 2018 r. – (Dz.U. poz. 646) oraz trzy inne nowe ustawy tworzące tzw. konstytucję dla biznesu. Oczywiście także w przypadku wspomnianych ustaw dla pojedynczych zapisów przewidziano późniejsze terminy uzyskania mocy obowiązującej.

Jak już była o tym mowa, poza wprowadzeniem nowych przepisów ustawa z dnia 30 marca 2018 r. obejmuje zmiany – przede wszystkim o charakterze technicznym i dostosowującym – w wielu odrębnych ustawach. Jedną z nich jest ustawa z dnia 10 października 2002 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 847). Korekty legislacyjne w tej ustawie dotyczą terminologii określonej w art. 1 ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę. Pierwsza zmiana polega na nadaniu nowego brzmienia części wspólnej w pkt 1b w art. 1 ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, w którym zdefiniowano pojęcie „przyjmującego zlecenie lub świadczącego usługi”. Oznacza to, że przyjmującym zlecenie lub świadczącym usługi jest, po nowelizacji:

a) osoba fizyczna wykonująca działalność zarejestrowaną w RP albo w państwie niebędącym państwem członkowskim UE lub państwem EOG, niezatrudniająca pracowników lub niezawierająca umów ze zleceniobiorcami albo

b) osoba fizyczna niewykonująca działalności gospodarczej

– która przyjmuje zlecenie lub świadczy usługi na podstawie umów, o których mowa w art. 734 i art. 750 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz .U. z 2017 r. poz. 459, z późn. zm.), na rzecz przedsiębiorcy lub na rzecz innej jednostki organizacyjnej, w ramach prowadzonej przez te podmioty działalności.

Fragment tekstu zaznaczony pogrubioną czcionką stanowi część przepisu, która uległa zmianie. Zrezygnowano w tym przypadku z odesłania do ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 1829, z późn. zm.), co wynika z faktu, iż powołany akt prawny utraci moc w związku z wejściem w życie nowych regulacji dotyczących prawa przedsiębiorców.

Druga modyfikacja w ustawie o minimalnym wynagrodzeniu za pracę polega na dodaniu w art. 1 tejże ustawy nowego pkt 4a, który zawiera definicję wyrażenia „przedsiębiorca”. Zgodnie zatem z nowo wprowadzonym zapisem użyte w ustawie o minimalnym wynagrodzeniu za pracę określenie „przedsiębiorca” oznacza osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, wykonującą zorganizowaną działalność zarobkową we własnym imieniu i w sposób ciągły; za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności.

Powyżej przedstawione zmiany w ustawie o minimalnym wynagrodzeniu za pracę wynikają z art. 81 ustawy z dnia 6 marca 2018 r.

Zmiany te – podobnie jak większość przepisów zawartych w ustawie wprowadzającej – wchodzą w życie z dniem 30 kwietnia br.

Maciej Ofierski