W populacji pracujących sprawujących opiekę nad dziećmi w wieku poniżej 15 lat udział osób korzystających z formalnych usług opieki nad dziećmi kształtował się na poziomie 47,0%. W tym samym czasie w zbiorowości osób bezrobotnych odsetek ten był wyraźnie niższy i wynosił 34,5%, natomiast wśród osób biernych zawodowo osiągnął poziom 28,9%.

W zbiorowości osób pracujących korzystanie z formalnych usług opiekuńczych w największym stopniu dotyczyło pracowników najemnych (49,0% z nich korzystało z takich usług). W grupie pracujących na własny rachunek analogiczny odsetek wynosił 41,2%, natomiast wśród pomagających członków rodzin był on zdecydowanie najniższy i kształtował się na poziomie 21,7%.

Korzystanie z usług opiekuńczych nad dziećmi było silnie powiązane z poziomem wykształcenia badanych osób.

Formalne usługi opiekuńcze w największym stopniu wykorzystywane były przez osoby z wykształceniem wyższym (53,0% osób z tej kategorii korzystało z takich form opieki nad dziećmi), stosunkowo najrzadziej natomiast korzystały z nich osoby z najniższym poziomem wykształcenia (z takich usług korzystało tylko 28,4% osób z wykształceniem gimnazjalnym i niższym).

Przyczyny niekorzystania z formalnych usług opiekuńczych dla dzieci Wśród ogółu osób, które w ogóle nie korzystały z formalnych usług opiekuńczych (4 214 tys.) zdecydowana większość (3 842 tys., tj. 91,2%) nie chciała bądź nie potrzebowała korzystać z takich form opieki nad dziećmi.

Osoby, które nie chciały korzystać z formalnych usług opiekuńczych najczęściej same zajmowały się dziećmi lub mogły liczyć na opiekę zapewnioną przez swojego małżonka/partnera – dotyczyło to 62,4% tej zbiorowości.

Nieco częściej taką formę opieki nad swoimi dziećmi zapewniali mieszkańcy wsi niż miast (65,2% w stosunku do 59,9%). Biorąc pod uwagę status na rynku pracy taka forma opieki najpowszechniejsza była z kolei wśród osób biernych zawodowo i bezrobotnych – aż 88,0% oraz 77,6% tych zbiorowości w ten sposób zapewniało opiekę swoim dzieciom. Wśród pracujących analogiczny odsetek kształtował się na nieco niższym poziomie i wynosił 54,7%.

Drugim najbardziej powszechnym sposobem zapewnienia opieki nad dziećmi było korzystanie z pomocy dziadków, innych osób z rodziny lub przez znajomych – 16,3% osób, które nie chciały korzystać z formalnych usług opiekuńczych wskazało na taką formę zorganizowania opieki swoim dzieciom. Oprócz tego 19,1% tej zbiorowości zadeklarowało, że ich dzieci nie potrzebują zapewnienia szczególnych form opieki.

Spośród 372 tys. osób, które nie korzystały z formalnych usług opiekuńczych, ale chciały i potrzebowały takich form opieki nad dziećmi: 175 tys. osób (tj. 47,0%) jako przyczynę tej sytuacji podało brak dostępności formalnych usług opiekuńczych, 72 tys. osób (tj. 19,4%) – zbyt wysoki koszt oferowanych usług. Pozostała część – tzn. 125 tys. osób (tj. 33,6%) wskazało na inne powody związane z oferowanymi usługami opiekuńczymi (w tym brak usług odpowiedniej jakości lub rodzaju).

Mieszkańcy miast najczęściej jako przyczynę niekorzystania z formalnych usług opiekuńczych dla dzieci wskazywali zbyt wysoką cenę (31,8%), natomiast mieszkańcy wsi brak dostępności tego typu usług (63,3%).

Zarówno wśród osób pracujących jak i biernych zawodowo, które nie korzystają z formalnych usług opiekuńczych brak dostępnej oferty takich usług jest wskazywany jako najczęstszy powód takiej sytuacji (odpowiednio przez 45,9% oraz 51,6% tych zbiorowości). Inaczej jest w grupie osób bezrobotnych, w której najczęściej przyczyną niekorzystania z usług opiekuńczych jest zbyt wysoki koszt – 40,0% tej populacji podało taki powód.

źródło: GUS